این متن رو یادم نیست دقیقاً کی و از چه منبعی ترجمه کردم و در سایت خوب و مفید زنستان کار شد. چند روز پیش بحثی نقریباً‌ در همین موضوع، با یکی از دوستانم داشتم و دیدم بد نیست یه بار دیگه از این استفاده کنم در پاسخ به دوستم و البته آگاه سازی افراد دیگری که احتمالاً برداشت درستی از خشونت نسبت به زنان ندارند و از  درستی و غلطی باورهای رایج در این مورد بی اطلاع اند.

 یاد زنستان بخیر...

ضرب وشتم زنان، همچون دیگر جرایم در باب خشونت علیه زنان، در لفافی از موهومات پوشانده شده است كه تمام آن موهومات و خرافات موجب تداوم  این باور غلط می‌شود كه قربانی, خود موجبات تجاوزات و خشونتها را فراهم می‌آورد. برخی از این باورهای غلط و موهومات از احساس شرم‌زدگی فرد خاطی جلوگیری كرده و برخی هم سبب دلسرد شدن امدادگران در مواقعی می شود كه در مهار خشونت توفیق لازم را نمی‌یابند. برای فهم كامل علت وقوع خشونت و ضرب وشتم، تاثیری كه بر روی افراد می‌گذارد و اینكه چطور می‌توان از وقوع آنها جلوگیری كرد، مهم است تا خط بطلانی بر روی تمام موهومات و باورهای غلطی كه موجّه خشونت علیه زنان هستند بكشیم.

باور غلط: زنانی كه مورد ضرب و شتم و خشونت قرار می‌گیرند، خود مازوخیستی ( آزارطلب) هستند.

حقیقت: انبوهی از علل مختلف وجود دارد كه یك زن در چنان شرایط خشونت‌‌بار می‌ماند و تحمل می‌كند. دلایلی چون ترس از خشونتها و تجاوزات متعاقب؛ عدم استقلال مالی؛ اعتقاد به عشق، زندگی مشترك، خانواده و غیره. علاقه به دردی كه متحمل می‌شوند نمی‌تواند دلیلی برای ماندن آنها درآن شرایط باشد.

باور غلط: زنانی كه مورد ضرب و شتم و خشونت قرار می‌گیرند، مستحق خشونت هستند.

حقیقت: یك زن حتی اگر احتمالاً خود نیز عامل خشونت باشد نمی‌تواند موجبات ضرب و شتم خودش را ایجاد نماید. فاعل به ضرب و شتم ( فرد ضارب) بر اساس خشونت درونی خود عمل می‌كند، و مطمئناً در درون خود توانایی احتراز از خشونت نسبت به زن را هم دارا است ولی عمداً عصبانیت خود را با خشونت بر همسر خود و یا فرد دیگری ابراز می‌دارد .

باور غلط: پلیس قادر است از زنان مضروب حمایت كند. 

حقیقت: در بسیاری موارد پلیس شكایت مربوط به ضرب وشتم را رد كرده یا دنبال نمی‌كنند؛ چرا كه تمایلی به دخالت در زندگی خانوادگی مرد دیگری  ندارند، یا معتقدند یك زن مستحق چیزی است كه بر او روا داشته می‌شود و یا از صدمات شخصی در جدالی خانوادگی هراس دارند.

باور غلط: زنانی كه مورد خشونت قرار می‌گیرند از قشر تحصیل كرده نبوده و مهارتهای شغلی ناچیزی دارند.

حقیقت: این گونه زنان در تمام طبقات اجتماعی–اقتصادی و در بین تمام مشاغل یافت می‌شوند.

باور غلط: اگر زنی یك بار مورد ضرب و شتم قرار گیرد همیشه مضروب خواهد بود و مورد خشونت قرار خواهد گرفت.

حقیقت: زنانی كه از خدمات مشاوره و حمایتی بهره می‌گیرند ، كمتر رفتارهای خشونت‌آمیز شریك زندگی خود را تحمل می‌كنند یا در گزینشهای بعدی خود دوباره دچار چنین مشكلی می‌شوند.

باور غلط: افرادی كه اهل خشونت و ضرب وشتم هستند، هیچ‌گاه مهربان و بامحبت نیستند.

حقیقت: یك مرد می‌تواند در آن برهه‌های زمانی كه شاد و آرام است بسیار بامحبت و دلسوز باشد و همسر خود را غرق عشق و محبت خود نماید. قربانیان خشونت و ضرب و شتم معمولاً فرد ضارب را به عنوان پدری خوب و یا همسری دلسوز، به‌خصوص در هنگام شادی و آرامش، معرفی می‌كنند.

باور غلط: افرادی كه نسبت به همسران خود خشونت روا می‌دارند كودكان خود را نیز مورد ضرب و شتم قرار می‌دهند.

حقیقت: الزاماً چنین نیست. ممكن است هر یك از والدین كودكان خود را شدیداً مورد آزار و اذیت قرار دهد. در بسیاری موارد حتی اگر چنین قصدی هم در كار نباشد، در خشونت و مشاجرهء بین والدین، كودكان تصادفاً صدمه می‌بینند و یا دچار ضایعه روحی و احساسی می‌شوند.

باور غلط: یك فاعل به ضرب و شتم، همیشه رفتاری خشونت‌آمیز خواهد داشت.

حقیقت: در مداخلات و مشاورات درمانی، این‌گونه افراد نیازهای بیش‌ازحد خود به قدرت و فرمانروایی را درمیابند و می‌آموزند كه در مقابل عصبانیت و اضطراب خود چگونه عمل كنند و واكنش نشان دهند.

باور غلط: فاعلین ضرب و شتم در تمام روابط خود رفتار خشونت‌آمیز دارند.

حقیقت:اكثر كسانی كه همسر یا دوست دختر خود را مورد آزار و اذیت قرار می‌دهند، خارج از این روابط رفتار خشونت‌آمیزی ندارند.

باور غلط: فاعلین ضرب وشتم افرادی ناموفق هستند و از امكانات لازم در مواجهه با مشكلات بی‌بهره‌اند.

حقیقت: مجموع این‌گونه افراد تمام مرزهای اجتماعی–اقتصادی را می‌شكند و در بین تمام طبقات یافت می‌شوند.

باور غلط: فاعلین به ضرب و شتم، پس از ازدواج دست از خشونت خود برمی‌دارند.

حقیقت: از میان زنانی كه از خشونت همسر خود در دوران قبل از ازدواج صحبت می‌كنند همه آنها در اینكه این‌گونه خشونتها بعد از ازدواج شدت یافته، متفق‌ القول‌اند.

باور غلط: مردانی كه رفتارهای خشونت‌آمیز دارند در دوران بارداری همسر، از خشونت خود می‌كاهند و با نرمی ‌و محبت با او برخورد می‌كنند.

حقیقت: باور عمومی ‌در جامعهء ما بدین‌گونه است كه حضور یك بچه می‌تواند رشتهء الفت بین زن و مرد را محكم‌تر سازد. بااین‌حال شاهدیم غالباً رفتارهای خشونت ‌آمیز مرد از دوران اولین بارداری زن آغاز می‌شود. ترس از دست دادن محبت همه‌ جانبهء همسر، اغلب موجب تحریك اعصاب شوهر مضطرب شده و به زعم خود، در مقابل "تهدید" كودكش، مقابله به مثل می‌كند.

باور غلط: كودكان به وجود پدران خود، حتی اگر رفتاری خشونت‌آمیز داشته باشند، نیاز دارند.

حقیقت: گه‌گاه زنان "به خاطر كودكان خود" چنین شرایط خشونت‌باری را تحمل می‌كنند. حقیقت این است كه كودكان خود ترجیحاً زندگی با یكی از والدین خود را به زندگی در یك محیط خشن خانواده‌ای كامل بر می‌گزینند. كودكان اگر از پدری با چنین خلق و خوی خشونت‌آمیز جدا نشوند، غالباً در روابط خود در دوران بزرگسالی، رفتار پدر خود را پیشه می‌كنند و چرخهء خشونت تكرار می‌یابد.

باور غلط: اعتقادات مذهبی مانع از اِعمال خشونت می‌شوند.

حقیقت: احتمال اِعمال خشونت از سوی زنان و مردانی كه قائل به اعتقادات مذهبی نیستند بیشتر است اما غالبا باورهای مذهبی و تعابیر متعصبانه از اصول مذهبی به عنوان بهانه‌ای برای اِعمال خشونت بكار گرفته می‌شوند.

باور غلط: عوامل خارجی كه در زندگی مشترك ایجاد تنش می‌كنند – همچون مشكلات مالی، جابجایی، داشتن فرزند و یا مشكلات كاری– موجبات خشونت فرد را نسبت به همسر یا شوهر خود فراهم می‌سازد.

حقیقت: تقریبا تمام افراد در سنین بزرگسالی با این‌گونه مسائل تنش‌زا مواجه هستند اما اكثر افراد بدون توسل به خشونت علیه یكی از اعضای خانواده، بر مشكلات خود فائق می‌آیند. اگر شخصی در درون خود گرایش به اِعمال خشونت داشته باشد مطمئناً عواملی خارجی از این دست می‌تواند وقوع آن را سرعت و شدت بخشد.

باور غلط: زنی كه گهگاه از همسر خود سیلی می‌خورد، در معرض خطر شدیدتر از آن قرار ندارد؛ چرا كه اگر همسر او همیشه تنها سیلی می‌زند، مرتكب فعلی خشن‌تر نخواهد شد.

حقیقت: روندی از اعمال خشونت‌آمیز كه به حال خود رها شده و آزادانه ادامه می‌یابد، معمولاً در آینده شدیدتر شده و به دفعات بیشتری دنبال می‌شود. مردی كه با سیلی زدن به همسر خود آغاز می‌كند این احتمال می‌رود كه خشونت خود را در مراحلی طولانی‌تر و شدیدتر پی گرفته و اغلب هم در آخر از اسلحه به جای دستان خود بهره می‌گیرد.

باور غلط: بسیاری از مردان را نمی‌توان مسئول اعمال خشونت‌آمیزشان دانست چرا كه در حین اِعمال خشونت، مست و خارج از كنترل بوده‌اند.

حقیقت: در حالیكه مصرف مشروبات الكلی یا دارو در تعداد قابل توجهی از موارد ضرب و شتم دخالت دارد اما گهگاه نیز شوهر ناآگاهانه به عنوان بهانه‌ای از این امر سود می‌جوید. (به عبارت دیگر، شوهر قبل از اِعمال خشونت نسبت به همسر خود، مشروبات الكلی استفاده می‌كند تا مسئولیت اعمال خود را به‌عهده نگیرد و بعدها همین امر در مواقع مقتضی از گناه او در اِعمال خشونت نسبت به كسی كه دوستش دارد بكاهد.

باور غلط: زنی كه مورد خشونت قرار می‌گیرد می‌تواند با ترك خانه و جدا شدن از همسر خود، به این خشونت پایان دهد.

حقیقت: اغلب هنگامیكه زن تلاش می‌كند از همسر خود، كه رفتاری خشونت آمیز دارد، فرار كند، خشونتها شدت می‌یابند. شوهر او را پیدا می کند، به آزار و اذیت خود ادامه داده و او را مورد ضرب و شتم قرار می‌دهد.